زندگی ایده‌آل یک مقصد دوردست نیست؛ بلکه هنرِ رضایت درونی در میان تمام بالا و پایین‌های روزگار است. برای داشتن چنین زندگی‌ای، روی این چند اصل ساده اما عمیق تمرکز می‌کنیم: ۱. رهایی از کمال‌گرایی: پذیرش اینکه همه‌ی ما انسانیم، اشتباه می‌کنیم و زندگی ترکیبی از روزهای آفتابی و ابری است. ۲. حرکت بر مدار […]
زندگی ایده‌آل یک مقصد دوردست نیست؛ بلکه هنرِ رضایت درونی در میان تمام بالا و پایین‌های روزگار است. برای داشتن چنین زندگی‌ای، روی این چند اصل ساده اما عمیق تمرکز می‌کنیم:
۱. رهایی از کمال‌گرایی: پذیرش اینکه همه‌ی ما انسانیم، اشتباه می‌کنیم و زندگی ترکیبی از روزهای آفتابی و ابری است.
۲. حرکت بر مدار ارزش‌های شخصی: زندگی با معیارهای خودمان، نه با حسرت خوردن به راه و روش دیگران.
۳. زندگی در لحظه‌ی اکنون: لذت بردن از زیبایی‌های ساده‌ی همین امروز و رها کردنِ بار سنگین گذشته و آینده.
۴. مهربانی با خود : مثل یک دوست صمیمی و دلسوز با خود رفتار کردن، به‌ویژه وقت‌هایی که خسته‌ایم یا خطایی از ما سر زده.
۵. داشتن ارتباطات اصیل: داشتن چند رابطه‌ی امن، صمیمی و قلبی که در آنها بتوانیم خودِ واقعی‌مان باشیم.
خلاصه‌ی کلام اینکه؛ زندگی ایده‌آل یعنی با همه‌ی نقص‌ها، قلبتان آرام باشد، خودتان را دوست بدارید و قدردان لحظه‌لحظه‌ی حضور خود در این دنیا باشید.
